પૌરાણિક કાળ થી આપણે પતરાળા માં જમતા આપણે જે પતરાળાને ભૂલી ગયા છીએ, તે જર્મની બનાવી રહી છે !!

દુનિયા જે સમયમાં આટલી ઝડપી ન હતી. આજે ડીજીટલ યુગ માં પેટ્રોલ પંપ થી લઇ ને ઘણા કામ મશીન દ્વારા થાય છે. ત્યારે પહેલા ની દુનિયા ની વાત અક્રીયે તો . લોકો પેદા થતા હતા, અને મરતા હતા, અને માત્ર એટલું જ નહોતું કરતા, તેની વચ્ચે લગ્ન પણ કરતા હતા, બાળકો પણ કરતા. જયારે આવું બધું કરીને નિયંત્રણ આવતું. ત્યાં પહોચો તો ભોજન પણ હતું, તેમાં ખાવાનું મળતું. ખાવાનું જે હતું તે આજ જેવું ન મળતું. બુફેનો ગણતરી ન હતી. બેસીને ખાતા તો પ્લેટ જે છે અત્યારે જેવી ડીસ્પોજલ વાળી ન હતી. પતરાવળા મળતા હતા. અને થોડા જાડા પાતળા હોય, ભાત શાક જેવી વસ્તુ તેમાં ભેગી થઇ જતી. પતરાવળા પહેલા એકદમ સપાટ ગોળ જેવા મળતા હતા. એકદમ લીલા પાંદડા ના, ધારો તો ખાતા પહેલા ધોઈ પણ લો, પછી તેમાં પણ ફેરફાર આવ્યા.

જેમાં બાજુમાં બે ત્રણ ખાડા આપવા જવા વાગ્યા. એકમાં અથાણું મુકો, એકમાં બુંદી, એકમાં શાક અને મોટા વાળા ભાગમાં દાળ ચોખા લઇ લો, ખુબ જગ્યા રહેતી અને ખાવાનું પણ સારી રીતે થઇ જતું. ખાઈ લીધું તો ઉઠો. પોતાનું પતરાવળા ઉપાડો જાતે કચરા પેટીમાં ફેંકી આવો.

અત્યારે આપણે ત્યાં સીસ્ટમ બદલાઈ ગઈ છે ગુરુ. થર્મોકોલ અને પ્લાસ્ટિક ના પતરાવળા આવી ગયા છે. પ્લાસ્ટિકને પીગળતા હજારો વર્ષ લાગે છે, આપણા કરતા જર્મની વાળા હોશિયાર નીકળ્યા. ત્યાં પતરાવળાને કુદરતી લીફ પ્લેટસ કહીને મોટા પાયે ઉત્પાદન થઇ રહ્યું છે. હાથો હાથ લઇ લેવામાં આવી છે. પીગળી જાય છે, કુદરતી છે, પ્રદુષણ કરતી નથી. લોકોને ગમે છે. અને આપણે તે ભૂલી ગયા છીએ.

ખાસ કરીને આ વર્ષે જર્મનીમાં એક નવું સ્ટાર્ટઅપ શરુ થયું છે. લીફ રિપબ્લિક ના નામથી. તે લોકોએ પાંદડામાંથી પતરાવળા બનાવવાનું કામ શરુ કર્યું અને તેના માટે ફડીંગ ની કામગીરી પણ. લોકોને ખબર પડી કે અરે આ તો જોરદાર કામ છે. કહી રહ્યા છે પતરાવળા બનાવીશું પણ એક પણ ઝાડ કાપ્યા સિવાય. પાંદડાની પણ નિકાસ કરીશું. પછી તેમને એટલી રકમ મળી જેને કહીએ કે છપ્પર ફાડીને. પછી તેઓએ ધમધોકાર પતરાવળા બનાવવાનું કામ શરુ કરી દીધું. તેના માટે ફેક્ટરી ઉભી કરી હતી. મશીનોમાં પ્રેસ કરીને પ્લેટ કટોરી બધું બનાવી રહ્યા હતા.

તેમનું કહેવાનું છે કે આ પ્લાસ્ટિક જેવી જ મજબુત છે. પણ પીગળવામાં સમય નથી લાગતો. તેમનો ધંધો એટલો વિકસી ગયો કે હવે તો બહાર વિદેશ પણ મોકલવા લાગ્યા છે. પણ આપણે ત્યાના હિસાબે ઘણા મોંઘા છે. આગળ તો અમેજોન ની સાઈટ ઉપર આપણા માટે છે જ નહી. જેમના માટે છે ત્યાના માટે સાડા આઠ યુરો, એટલે કે 6૦૦ રૂપિયાની પડશે. રહેવા દો ભાઈ અમે જાતે બનાવી લઈશું. અમે જ દુનિયા ને આપ્યું છે અને પહેલા વાપરતા પણ જ્યારે પર્યાવરણ નો વિચાર કરતા થાશું ત્યારે પાછા વાપરવા માંડશું ત્યાં સુધી અમારી આંખો નથી ખુલવા ની.